Vergaderen doe je nooit genoeg

“… om de aantallen te halen zullen we de lat hoog moeten leggen,” meent Sven van Planning en Control. Zijn Labradorogen vragen om goedkeuring na deze keiharde vaststelling.
Charlotte van Compliance zegt dat we allemaal 110% moeten geven en focussen. “hoe gaan we dit aanvliegen?”  vraagt ze enthousiast.  
Mylène van Marketing stelt dat synergie héél belangrijk is. “Een plus een is drie, hè?”  De aanwezigen kijken haar aan of over haar hoofd naar buiten om eens diep over dit statement na te denken.

Maar wat is nou “The key issue?”  vraagt Jim van Projectrealisatie zich hardop af. “Waarom vertalen de Key Performance Indicators zich niet in een hoge Net Promoter Score?  We hebben dit tegen de directie aangehouden. Zij hebben alle gelegenheid gehad om er hun plasje over te doen.  En wat doet het voor de interne klanttevredenheid?  Niet doen is een gebrek aan Customer Intimicy!  Het mes snijdt bij Jim aan twee kanten door de zere plek.

Mylène meent dat zij kans ziet het merkenhuis te bewerken zodat Customer Journey  Mapping gebruikt kan worden voor Story telling. Met een schuin oog kijkt ze naar Sven, die haar krulhaar leuker vindt dan haar inbreng.  
Steven van IT vindt niet dat we een work-around moeten creëren om beveiligingsissues te voorkomen; dat is niet de policy. Dan maar geen feeding-point.    

 “Ik vindt dat hoog over” meent Mattie van HRM, terwijl zij van haar platgeslagen latte macchiato nipt. “De ondersteuning van Marketing is om te huilen! Als het bij de gebruiker niet aanslaat dan stop ik met de kar door de modder te slepen, dan zou ik zeggen less is more! ” Ze speelt gefrustreerd met haar telefoonhoesje want Whatsappen is not-done tijdens onze vergaderingen.

Mylène zet ondertussen een cyclisch moment in haar MarCom-agenda, “Je zal zien dat de e-modellen disruptive zijn voor de traditionele beweging.” Het is duidelijk dat the breakthrough op zich laat wachten.   

“Uiteindelijk moet je bewust zijn van de New Entrants onto the Market,” doet Mattie nog een duit in het zakje en ze vervolgt moeiteloos: “Want die belasten het Human Capital. Vergeet niet dat gezondheid op één staat.”

“We moeten bij onszelf beginnen,” zegt de voorzitter  en laat zijn stem wat dalen. Door de training Natuurlijk Leiderschap legt hij geen windeieren! “Door een stip op de horizon te zetten, kunnen we snel schakelen," vervolgt hij.“Bedankt allemaal voor het Out-of-the-Box denken."  

“Mooi…! Dan concluderen we dat we het plan om elektrische fietsen van de zaak te kopen, nog even aanhouden.”  Een instemmend gemompel bevestigt zijn gelijk.
____________________________________

Goed vergaderen draagt bij aan Innovatie en bespaart tijd!  Bel eens met onze adviseurs  van de Kamer van Koophandel. T 088 585 2222  of bel mij rechtstreeks:
Theo van de Velde 06 46748120

De geur van lelies

Van de Markthal is het een klein stukje lopen naar de bloemenmarkt. Etentje! Ouders hebben het wel verdiend, oppassen, niets is te veel. Sinds het sluiten van hun winkel is paps thuis wel eens teveel, maar ja… Een keertje goed uitpakken, lekker etentje. Nog even een bloemetje voor op tafel.

Even niet aan haar eigen zaak denken. Pas een nieuw interieur, bureaumanager aangenomen, bezig met opschalen. De slag moet nu gemaakt worden om door te groeien. Wat als het fout gaat? Return of investment, de bank! Nu even niet. Gewoon het zonnetje, mooie lucht  en jezelf dwingen om aan vanavond te denken. Gezellig!

Zomer

Naast de bloemenkraam bij de bibliotheek hangen wat jongens rond. Ze zien er bozer uit dan ze zijn, pubers! Met wie zal Annelies ooit thuiskomen? Ze is vijftien, hopelijk nog even geen item. Alles gaat wel goed op school maar ze is toch kwetsbaar. Soms is ze humeurig en verwijt ze haar dat ze beter een afspraak kan plannen met de dokter dan met haar eigen moeder. Schuldgevoel. Ze hebben niets te klagen, krijgen alles. Ook Patrick is altijd weg voor zijn gezin, hopelijk op tijd straks. Het worden lelies. Een sterke aanwezige geur die past bij ambitie, echt zomers.  Ja… straks wordt het gezellig.

Ze loopt routineus door de kamer, de lelies staan mooi, er komt een sterke geur af. De cavia krijgt korrels ze smeert brood en gaat na Patrick de douche in. De spiegel liegt nooit, ze ziet er moe uit.  Gisteravond ging alles goed, ouders gelukkig, de kinderen niet vervelend. Jasper zei geen verkeerde dingen. En Patrick? Weer een beetje afwezig. Als die reorganisatie bij hem doorzet dan moeten ze een flinke stap terug doen. Of…haar bedrijfsontwikkeling moet nu echt doorzetten. Het moet gewoon. Vandaag zal ze stappen zetten, vandaag pakt ze door. Vandaag … wou ze dat het gisteren was. Want gisteren…was het gezellig.

Herfst

Ze zit op de bank en maakt zich op. Ze maakt zich op voor een nieuwe dag, ze maakt zich op om haar vermoeidheid te camoufleren. Ze ruikt de lelies. De kleuren zijn uitbundig, de geur is uitbundig, bestemd om bijen te lokken. Verlokking! De spiegel keurt haar goed. Haar parfum ruikt naar lelies. Patrick zoent haar een prettige dag en ze ruikt zijn aftershave. Gek eigenlijk, ze was zich al tijden niet meer bewust van zijn geur, van geuren. Gisteren vroeg ze of hij nog steeds gelukkig was. ‘Natuurlijk, anders zeg ik het wel, hoor,’ zei hij zonder na te denken. Zou hij ook zo moe zijn? Mams zei vroeger tegen haar, ‘je hebt ambitie en talent, maar je kan niet alles hebben.’ Ambitie is noodzakelijk. Zonder ambitie kom je nergens. Mensen groeien zelden boven hun ambitieniveau uit. Als het jouw ambitie is om zelfstandig en vrij te zijn, dan wordt je geen directeur/DGA van een keten.

De dag neemt haar in beslag. Nog even dan bloeit haar bedrijf. De vraag blijft: aflossen of naar dat huis aan het water? Patrick en zij hadden die droom nog niet geparkeerd. De targets moeten dan wel iets hoger. Thuisgekomen staan de lelies in de zon, bijna uitgebloeid. De kleur oranjerood, de geur die hetzelfde is als gisteren, maar dan nadrukkelijker. Iets eenvoudigs eten, vieze sportkleren naast de wasmand, Jasper moet zwemmen en morgen heeft Annelies een feestje en ze weet niet wat ze aan moet. Waarom is er maar eentje in huis die alles weet te vinden? Patrick is laat vanavond…. Ze voelt zich moe. Moe…maar gisteravond was het gezellig!

Winter

Patrick komt thuis, hij vertelt van nieuwe plannen, de makelaar, dat de reorganisatie hem misschien niet treft, en ze luistert. Ondertussen ruikt ze de lelies, steeds nadrukkelijker. Alsof de lucht drukt op haar oogleden, vermoeiende druk. Naast de vaas liggen een paar verbleekte blaadjes, de meeldraden hebben een oker spoor neergelaten. Het mooie is er af, de geur wordt steeds sterker, drukkender; een noodkreet naar de insecten. Patrick zijn verhaal wordt onderbroken door een snik en een opmerking dat de lelies stinken, of hij het niet merkt? Waarom zouden ze verhuizen? Dat hij dat niet snapt! Nu ze het zegt, ze ziet er inderdaad wat moe uit. Verbaasd ziet hij haar de lelies uit de vaas pakken en in de brochure van de makelaar rollen. Vanuit de open keuken klinkt het geluid van de pedaalemmer. Vanavond voelt het niet gezellig…

Voorjaar

Weer eens goed gepraat, beslissing genomen, op tijd naar bed, en …. morgen met een bijgestelde koers verdergaan. Want uiteindelijk zijn we ondernemers.

Misschien dat rozen….

____________________

geschreven voor en gepubliceerd op http://www.vrouwen-ondernemen.nl

Ontslag? Dan maar ondernemer!

Ik krijg een vrouw aan de lijn. Haar stem is niet al te jong. Ze spreekt gehaast alsof ze elk moment gestoord kan worden, haalt veel adem tussen de regels door. Haar zinnen zijn duidelijk geformuleerd. Helder en to the point. Iemand die veel telefoonverkeer gewend is. Haar vraag is duidelijk: ‘Ik wil met drie collega’s een bedrijf starten. Wat is beter een B.V., een V.o.F. of starten vanuit een eenmans(vrouws)zaak?’

De vragen die mij gesteld worden, zijn niet altijd de vragen waar men het antwoord op zoekt. Dat blijkt nu ook het geval te zijn. De vrouw aan de lijn is de dag ervoor met drie collega’s ontslagen. Dat ontslag komt niet helemaal onverwacht want het ging niet goed met de zaak. Iets met advisering in en rond de zorg.

Ondernemen na ontslag 
Ik vat haar verhaal als volgt samen. ‘U bent dus samen met enkele collega’s gisteren ontslagen, omdat het bedrijf zijn diensten steeds moeilijker kan verkopen. Er is volgens u geen sprake van slecht management, maar de maatschappelijke veranderingen spelen een hoofdrol. ‘Ja, dat klopt.’

‘U bent heel voortvarend. Nu al, ‘the day after’, aan de slag met uw ondernemersplan.’ ‘Ik zie niet in waarom ik tijd zou moeten verliezen,’ zegt ze gedecideerd. ‘Ik zag deze situatie al een jaar geleden aankomen.’ ‘Dan zag u misschien ook wat er fout ging. Weet u al wat u als ondernemer anders wilt gaan doen om niet in dezelfde valkuil te belanden? ‘ vraag ik vriendelijk. ‘Uiteindelijk kun je beter van andermans fouten leren dan van die van jezelf.’ Het blijft even stil.

‘Nee, daar zijn we nog niet uit,’ zegt ze professioneel beheerst. ‘Waarom wilt u eigenlijk ondernemer worden,’ vraag ik verder. Zoals verwacht ziet zij met haar collega’s geen kansen op de arbeidsmarkt en ‘je moet toch wat’.

Wil je het eigenlijk wel?
‘Wilt u eigenlijk wel ondernemer worden?’, is mijn volgende vraag. Er volgt weer een stilte.

‘Neen’, zegt ze en voor het eerst spreekt ze rustig, alsof er iets van haar afvalt, ‘maar we zijn heel vakbekwaam en kennen onze klanten. We zien wel tegen de rompslomp op en het is echt moeilijk om alles op een rij te krijgen. Maar vindt u dat ik te hard van stapel loop?’

‘Nee, als u een goed plan hebt, kansen ziet en er al uw energie in wilt steken, dan is morgen een mooie dag om te beginnen. Maar als ondernemerschap zich door omstandigheden opdringt, als u opziet tegen de bijkomstigheden, maak zeker dan een goed plan, stop het een tijdje in een la en lees het over een paar weken nog eens door. Bespreek het plan met andere mensen, mensen die kritiek kunnen en durven geven, en overweeg uw gezinssituatie (Ja… dit laatste zeg ik ook tegen mannen. Veel mannen echter vinden dit niet eens vanzelfsprekend.Soms moet ik het zelfs uitleggen!) Verwerk eerst oude teleurstellingen zoals ontslag en pak dan de draad weer op.’

‘Misschien moet ik pas op de plaats maken… wat vindt u? Ben ik aan het overcompenseren?’ Haar energieniveau klinkt nu stukken beter.

‘Weet u,’ begin ik mijn advies, ‘er zijn mensen die zich bijvoorbeeld na een gestrand huwelijk, direct al in een nieuwe relatie storten. Ik ken er niet één die er gelukkig van is geworden. Ik bedoel te zeggen dat als uw plan goed is, dat plan over een maand ook goed is. Ook ontslag is een proces waar je doorheen moet. Het is aan u om te bepalen wanneer u de volgende stap doet. Maar je moet er wel aan toe zijn.’

Lachend zegt ze: ‘Ik dacht dat u mensen alleen maar het ondernemerschap zou aanraden?’ ‘Ja, natuurlijk. Maar liever wel mensen die zich goed voorbereiden en goed gemotiveerd zijn. Daar dragen we graag aan bij. Als KvK moeten we alle mensen inschrijven die (willen gaan) ondernemen ongeacht hun motivatie. We realiseren ons wel dat iedere ondernemer die mislukt, ellende veroorzaakt. Zowel voor zichzelf, zijn/haar gezin als voor leveranciers en klanten. Het gevolg is meestal een aantal niet betaalde rekeningen! Daar is altijd iemand de dupe van.’

We nemen afscheid en ik hang op. Ik hoop dat ze binnenkort terugbelt.

Zeker weten dat ze het gaat redden!

Theo van de Velde
geschreven voor en gepubliceerd op http://www.vrouwen-ondernemen.nl

Mijn eerste ervaring met een vrouwennetwerk

Wat je van me moet weten is dat ik een man ben. Jawel, een echte man, eentje met van die doorsnee gebreken. Ik ben een vijftiger en werk al een mensenleven lang met en voor ondernemers. Ik ben getrouwd met het meisje dat ik op de middelbare school leerde kennen en heb een dochter die in haar laatste studiejaar zit en in Leiden woont. Verder heb ik een halsbandparkiet (vrouwtje) en een niet nader te omschrijven knaagdier (wat ook een vrouwtje is), ooit hadden we een paard voor mijn dochter (en dat was natuurlijk een merrie!) Als ik niet zoveel vrouwen om me heen had dan zou mijn leven saai zijn... Ik rijd in een Volvo… 

De voorbereiding
Het is zes uur en ik ga naar een zakenvrouwenontbijt. Ik mag een beschuitje eten met tweehonderd ondernemende vrouwen. Ik sta voor de spiegel en kijk naar mezelf. Mijn vrouw wijst me er fijntjes op dat ik mijn haar al voor de tweede keer kam en lacht me uit. Ik voel me onzeker en dat irriteert me. Kom op zeg! Ik ben al naar meer dan honderd bijeenkomsten geweest. Nu ik als enige man naar een vrouwenbijeenkomst ga wordt er natuurlijk kritisch gekeken. 

Zojuist voorkwam mijn vrouw dat ik twee verschillende sokken aan zou doen en raadde ze me een donkerrode stropdas aan. Ik denk aan haar geruststellende woorden: “Verbeeld je maar niet dat ze op je letten want vrouwen hebben het veel te druk met elkaar te beoordelen.”  Mijn harnas bestaat uit een antracietgrijs kostuum.

Vreemde eend in de bijt?
In de rij bij de garderobe vragen al enkele wakkere dames of ik verdwaald ben. Er staan verschillende vrouwen van de uitnodigende bank, ik herken dames die juridisch zijn of uit de consultancy komen. Ik zie een aantal ZZP’ers uit de wellness- en creatieve sector, ook P&O adviseuses vallen me op. Uit de saleshoek en de maakindustrie zie ik er maar weinig. Ik ontmoet enkele bekenden, maar kies ervoor aan een tafel te gaan zitten waar ik nog niemand ken.

Er is een directrice van de bank die een welkomsttoespraak houdt.  Zij is net als de meeste aanwezige vrouwen doordacht maar niet te opvallend gekleed. Er volgen wat cijfers over groeipercentages en de toenemende betekenis van vrouwen in het ondernemerschap (applaus), aandacht voor sponsors en medeorganiserende partijen. Ze wijst op de aanwezige standhouders waarvan er één handtassen ontwerpt. Deze heeft duidelijk een streepje voor!  “En, o ja, voor ik het vergeet, daar achterin de zaal zit van de Kamer van Koophandel de enige door ons uitgenodigde man in ons gezelschap!”  Dankuwel bankmevrouw!

De vuurproef
Tijd voor een croissant en een crackertje met iets. Ik heb het gevoel dat ik vooral niet mag knoeien (en dat met verse croissants), er zitten negen dames aan tafel die niet op me letten maar alles zien. Ik merk dat ik heel voorzichtig eet. Er volgen enkele kennismakingsspelletjes waar iedereen heel soepel aan meedoet. Ik ervaar weinig functioneel verschil met gemengde netwerken. Er vallen me wel enkele dingen op. Als ik mag generaliseren zijn vrouwen iets beschaafder en vragen zij eerder wat je doet in plaats van direct te vertellen wat zij doen. De dynamiek voelt goed.

ZZP, MKB, grootbedrijf en netwerkenHoe kom je als ZZP’er binnen bij het MKB of hoe kom je als MKB’er binnen bij het grootbedrijf? Het is een feit dat grote bedrijven eerder zaken doen met grotere bedrijven dan met kleine ondernemers. Veel ondernemers hebben mede daardoor een opschalingsprobleem. Een manier om dit te overbruggen kan het sociale level zijn (gemeenschappelijke factoren). Onder andere geven vrouwennetwerken een kans om onderneemsters van grotere bedrijven te leren kennen en soms deuren open te krijgen. Er zijn vrouwennetwerken waar de nadruk ligt op het ‘vrouw zijn’ en niet echt op het ondernemerschap; een beetje de glossy’s onder de netwerken. Als je het leuk vindt en als je jezelf er thuis voelt dan moet je dat vooral doen. Maar de kans dat het je helpt verder te komen met jouw ondernemerschap is dan weer kleiner. Dus kies bewust.

Netwerk-conclusie
Wat ik vooral van dit netwerk geleerd heb is:

• dat het geen nadeel is als je in de minderheid bent, wat natuurlijk ook geldt voor vrouwen in       ‘mannennetwerken’;
• dat je pas out of place bent als je je out of place voelt;
• dat het belangrijk is om je eigen kring te koppelen aan nieuwe omgevingen en mensen;
• en dat sommige vrouwen ook knoeien met croissants.

Als ik ’s avonds thuiskom, vraagt mijn vrouw hoe het geweest is. Ik antwoord lachend: “Ik heb niemand ontmoet zoals jij.” Ze kijkt me even aan en trekt één wenkbrauw op.

T 06 46748120

Theo van de Velde

“deze blog is verschenen op 31-08-2014 op de site van http://www.vrouwen-ondernemen.nl”