Die klant komt niet vanzelf naar je toe!

“ik heb alles voorbereid. Een goede naam verzonnen, een mooie site gemaakt. Ook heb ik mijn bovenverdieping verbouwd. Ik heb goede software, de computer is op orde En ik heb een boekhoudprogramma aangeschaft…”

Voor me zit een jonge man, een eindje in de dertig - voor mij ben je al gauw een jonge man. - Hij ziet er modern uit. Als iemand die de huidige ontwikkelingen op de voet volgt. Na tien jaar voor een grafisch bedrijf te hebben gewerkt is hij nu voor zichzelf begonnen. 

 “En wat is je probleem dan?” vroeg ik hem.

“Ik heb te weinig klanten. Ik heb wel een paar klanten mee kunnen nemen, in goed overleg met mijn oude werkgever, maar die leveren maar in bepaalde maanden van het jaar werk. Omdat het bedrijf waar ik werkte wordt opgeheven moest ik nu wel de grote stap nemen. Op dit moment heb ik even niets.”    

“Wat heb je zelf al gedaan”, vroeg ik.
“Ik heb mijn in mijn site aangepast aan mijn nieuwe doelgroep en ik heb mijn adressenbestand aangevuld. Ook heb ik mijn LinkedIn profiel aangepast. Wat kan ik meer doen? ” 

Dat hij over zijn doelgroep heeft nagedacht is een uitstekende eerste stap. Natuurlijk heb ik geen pasklaar antwoord. Elke ondernemer doet het op zijn eigen manier. Bovendien komen klanten niet massaal als gevolg van een enkele actie bij je binnen. Een klantenbestand opbouwen kost dan ook tijd. Ik heb wel tips van ondernemers verzameld.  

1. Wie zijn jouw klanten?
   Zijn jouw klanten kleine regionale ondernemers, of bedrijven uit een bepaalde branche? Zijn het bijvoorbeeld de plaatselijke winkeliers of vastgoed- en bouwondernemingen. Jouw doelgroep wordt bepaald door jouw sterke punten. Probeer niet iedereen te bedienen.
2. Waar vindt je klanten en hoe vinden ze jou? Laat zien dat je er bent en laat het horen! Het hoeft niet altijd duur te zijn. Dat kan ook ‘low-budget’. Je kunt bijvoorbeeld voor weinig geld stickers met jouw bedrijfslogo laten maken en op jouw auto (of op je scooter of bakfiets) plakken. Veel ‘small business’  vindt plaats binnen de eigen regio of wijk. Hang ook op je woonhuis een groter naambord met een bedrijfslogo op; informeer wel bij de gemeente naar de regels m.b.t. precariorechten. Zoek je doelgroep niet alleen op de vaste netwerkplekken. Je kunt ook naar beurzen en seminars gaan die met heel andere onderwerpen te maken hebben maar waar wel jouw doelgroep komt. Denk ook aan jubilea, evenementen, openingen, sponsorwervingen, ondernemersprijzen etc.
    
3. Tegenwoordig kan niemand zonder een goede site en SEO (Search Engine Optimization) Zeker bij Business to Business is “Google our best friend”  Dus moet je gevonden worden. Laat er het liefst door een specialist naar kijken. Gebruik meerdere kanalen, de wereld stopt niet bij linkedin of facebook.
4. De meeste B2B zaken komen nog steeds tot stand na persoonlijk contact. Dus moet je mensen ontmoeten. Mijn volgende blog gaat het hier over.
    
5. Maak jouw business ‘nieuwswaardig’. Probeer bijvoorbeeld een openingsstunt zoals een al of niet gratis campagne voor een regionaal goed doel. Liefst op een manier dat het een nieuwsitem in het regionaal dagblad wordt.
6. De beste reclame is nog altijd de aanbeveling. Vraag of jouw klanten andere ondernemers weten die baat kunnen hebben bij jouw dienstverlening. Je zult je verbazen over de hulpvaardigheid van ondernemers voor andere ondernemers.
7. De allerbelangrijkste en meest vergeten tip. Als iemand iets voor je doet, bedank hem of haar dan. Zelfs als het niets wordt, geef dan toch onder dankzegging een feedback. Dat blijft serieus hangen! 

Kijk ook eens op:

http://www.ondernemersplein.nl/ondernemen/marketing/klanten-vinden/info-en-advies/netwerken/ 

Volgende keer blog ik over waar te netwerken.
Theo van de Velde
Ondernemersadviseur KvK

Brexit? Ik heb wel wat beters te doen!

Je ziet het iedere keer weer. De meeste informatie over een onderwerp als Brexit wordt aangeboden op het moment dat men er nog het minst van af weet. Instanties struikelen over elkaar om u te informeren, maar waarover? Over nieuwe wetgeving? Is er nog niet. Over nieuwe verdragen? Die zijn er nog niet. Of over de vallende beurskoersen die gestuurd worden door het algemene sentiment van onzekerheid?

Wat kan er allemaal wel niet gebeuren? Er zullen natuurlijk verschuivingen plaatsvinden maar die zijn nog niet te voorspellen. Minder handel? Ik geloof er niets van. Het Verenigd Koninkrijk is een markt met 65 miljoen consumenten; er wordt geproduceerd en geconsumeerd. Dat verandert niet. We nemen dus goederen en diensten af van de Engelse producent en we leveren aan de Engelse consument met als enige verschil dat er in de toekomst een papiertje of digitaal documentje extra nodig is. We zullen dan wel douaneaangiften moeten doen maar hebben dan geen probleem meer met bijvoorbeeld BTW-verlegging.

Dus ja, de valutapositie en schommelingen van het Verenigd Koninkrijk worden nog belangrijker om rekening mee te houden. Zeker als contracten op langere termijn spelen.
En ja we zullen meer mensen nodig hebben voor de documentafhandelingen. (kansen!)

Natuurlijk zijn er ernstige gevolgen. Als bijvoorbeeld de EU landbouwsubsidies voor de UK worden stopgezet of als normeringen voor afgenomen goederen niet meer vanzelfsprekend EU zijn. Al deze gevolgen zijn nog lang niet in beeld te brengen.

We zoeken allemaal een toekomstvoorspeller die vertelt wat we graag willen horen en hoe meer drama hoe meer aandacht voor de verteller. Zakt het Britse pond dan zijn Engelse producten voor ons goedkoper (importtoename EU), dan worden voor Engelsen te importeren grondstoffen weer duurder (betere concurrentiepositie voor ons).  Door de lage pondkoers zal het toerisme weer toenemen en zal het pond weer langzaam kunnen stijgen. In tijden van onzekerheid kun je je beter richten op praktische informatie zoals:
http://www.kvk.nl/advies-en-informatie/internationale-handel/zakendoen-met/verenigd-koninkrijk/ http://www.hollanduktrade.com/
dan je te laten meeslepen in de stroom van waarzeggerij.

Engeland lag voor de Brexit 33 kilometer van Calais! Waar ligt het nu dan?

Vergaderen doe je nooit genoeg

“… om de aantallen te halen zullen we de lat hoog moeten leggen,” meent Sven van Planning en Control. Zijn Labradorogen vragen om goedkeuring na deze keiharde vaststelling.
Charlotte van Compliance zegt dat we allemaal 110% moeten geven en focussen. “hoe gaan we dit aanvliegen?”  vraagt ze enthousiast.  
Mylène van Marketing stelt dat synergie héél belangrijk is. “Een plus een is drie, hè?”  De aanwezigen kijken haar aan of over haar hoofd naar buiten om eens diep over dit statement na te denken.

Maar wat is nou “The key issue?”  vraagt Jim van Projectrealisatie zich hardop af. “Waarom vertalen de Key Performance Indicators zich niet in een hoge Net Promoter Score?  We hebben dit tegen de directie aangehouden. Zij hebben alle gelegenheid gehad om er hun plasje over te doen.  En wat doet het voor de interne klanttevredenheid?  Niet doen is een gebrek aan Customer Intimicy!  Het mes snijdt bij Jim aan twee kanten door de zere plek.

Mylène meent dat zij kans ziet het merkenhuis te bewerken zodat Customer Journey  Mapping gebruikt kan worden voor Story telling. Met een schuin oog kijkt ze naar Sven, die haar krulhaar leuker vindt dan haar inbreng.  
Steven van IT vindt niet dat we een work-around moeten creëren om beveiligingsissues te voorkomen; dat is niet de policy. Dan maar geen feeding-point.    

 “Ik vindt dat hoog over” meent Mattie van HRM, terwijl zij van haar platgeslagen latte macchiato nipt. “De ondersteuning van Marketing is om te huilen! Als het bij de gebruiker niet aanslaat dan stop ik met de kar door de modder te slepen, dan zou ik zeggen less is more! ” Ze speelt gefrustreerd met haar telefoonhoesje want Whatsappen is not-done tijdens onze vergaderingen.

Mylène zet ondertussen een cyclisch moment in haar MarCom-agenda, “Je zal zien dat de e-modellen disruptive zijn voor de traditionele beweging.” Het is duidelijk dat the breakthrough op zich laat wachten.   

“Uiteindelijk moet je bewust zijn van de New Entrants onto the Market,” doet Mattie nog een duit in het zakje en ze vervolgt moeiteloos: “Want die belasten het Human Capital. Vergeet niet dat gezondheid op één staat.”

“We moeten bij onszelf beginnen,” zegt de voorzitter  en laat zijn stem wat dalen. Door de training Natuurlijk Leiderschap legt hij geen windeieren! “Door een stip op de horizon te zetten, kunnen we snel schakelen," vervolgt hij.“Bedankt allemaal voor het Out-of-the-Box denken."  

“Mooi…! Dan concluderen we dat we het plan om elektrische fietsen van de zaak te kopen, nog even aanhouden.”  Een instemmend gemompel bevestigt zijn gelijk.
____________________________________

Goed vergaderen draagt bij aan Innovatie en bespaart tijd!  Bel eens met onze adviseurs  van de Kamer van Koophandel. T 088 585 2222  of bel mij rechtstreeks:
Theo van de Velde 06 46748120

Slimmer Importeren!

Al mijn leven lang help ik ondernemers met hun vragen en wensen om internationaal te ondernemen. Veel vragen gaan over de afhandeling van de transactie en over de douaneregels. Het komt altijd neer op wat mag, wat mag niet, wat kost het of zijn er regio gebonden problemen?   

De grootste fout die experts in mijn ogen maken is te vertellen op welke terreinen hun expertise allemaal nodig is. Daardoor wordt het verhaal onnodig ingewikkeld. Uit eindelijk komt het internationaal logistieke verhaal  neer op het efficiënt verschuiven van dozen van A naar B.  

Er is maar één vraag die ik stel: Wie (rol) gaat met welke goederen (identiteit vaststellen d.m.v. douanecode) waar naartoe (de route, huidige locatie) en met welk doel (verkoop, tijdelijk, beurs)? Leuk om te weten is waar de goederen op dat moment zijn.

Waar de startende importeur mee zit,  en omgekeerd de exporteur ook, is meestal terug te brengen op enkele hoofdvragen:

·         Planning en leveringscondities (Incoterms) - Hoe krijg ik mijn goederen op de juiste tijd op de juiste plaats?

·         Betalingsvoorwaarden - Hoe regel ik de betaling?

·         Wat kan of wil ik zelf en wie heb ik daar voor nodig? - De rollen en mogelijkheden van de logistieke tussenpersonen zoals expediteurs of Pakketdiensten.  

·         Douanerechten en BTW

Is importeren moeilijk? Neen, het is nuchter nadenken. En vooral van tevoren nadenken!

Doordat er per product en per land zo veel regels zijn verlies je al gauw het overzicht. Dan kun je mij direct of de helpdesk van de Kamer van Koophandel 088 5852222 altijd even kosteloos bellen.

Theo van de Velde
06 46748120
theo.vande.velde@kvk.nl

Kijk ook even op: 2 minuten
Importeren, Hoe doe je dat? 

Duitsers drinken niet...

Road2Germany

“Die Duitsers kunnen niet drinken! Echt niet! Om 02:00 uur lagen ze al op bed.” Dit vertelde mijn niet onintelligente dochter mij na een uitwisseling met scholieren in Dresden, op een leeftijd dat alcohol tegenwoordig verboden is. Ik keek haar verwonderd aan, want een bestraffende blik zou mijn informatielijn afsnijden… 

Enkele jaren later ging zij als archeologiestudente een maand naar Griekenland waar zij onder leiding van een Duitse professor stond. Door haar verdiepte zij haar vakkennis, het klikte en na enkele weken noemde zij haar bij haar voornaam. De aanwezige Duitse studenten vonden het vreemd! Zo ga je in Duitsland niet met een professor om! Zelfs niet als zij dit zelf O.K. vindt…

Het jaar daarop was zij weer voor een maand in Griekenland, en weer was er een groep Duitsers bij.  Deze keer had een Duitse PhD’er de leiding. Hij gaf werkinstructies die anders waren dan wat ze dat jaar er voor van de professor had geleerd. Naar goed Nederlands gebruik ging zij de discussie aan en  vertelde hem dat als hij niet heel goed wist uit te leggen waarom er nu anders gehandeld moest worden, zij toch echt de wijze van het jaar ervoor aanhield!
Er ging een schok door de Duitse aanwezigen. Dit doe je niet. Een directe aanvaring met de veronderstelde hiërarchie! Het kostte haar geruime tijd om de relaties binnen de groep te stabiliseren. Een internationaal conflict werd ternauwernood bedwongen.

Ondernemen

Als ondernemer loop je ook tegen culturele en sociale verschillen aan, je hebt met de hedendaagse Duitse realiteit te maken. Uit het bovenstaande verhaaltje kun je drie conclusies trekken:

1. Beeldvorming over Duitsland is niet altijd juist. Zo mag het Duitse ‘bier en braadworst’ nog steeds ‘cultureel erfgoed’ zijn maar is Duitsland echt meer gericht op bijvoorbeeld de gezondheidsindustrie en –wetenschappen. Ook de creatieve industrie kent uitgebreide mogelijkheden. Het onderzoeken van actuele branche-informatie kan tot verrassende inzichten leiden.
2.  Alhoewel Duitsers zeer gesteld zijn op titels zie je dat ook de spreekwoordelijke vormelijkheid van de Duitsers soms overdreven wordt en zeker niet hinderlijk is.
   Tijd en plaats blijft heel belangrijk en beleefdheid schaadt nooit! Maar is dat in Nederland echt wezenlijk anders? 
3. Het rechtzetten van misverstanden kost vele malen meer dan het voorkomen ervan. Een goede voorbereiding is natuurlijk noodzaak. Je kunt tegenwoordig in Duitsland heel goed met Engels uit de voeten, maar voor het opbouwen van een goede relatie is het goed beheersen van de Duitse taal onontbeerlijk. De jonge generatie is flexibel maar houdt ook vast aan goede omgangsvormen.

De DNHK is een eerste aanspreekpunt en uitgebreid dienstverlener voor ondernemen in Duitsland. http://www.dnhk.org/nl/

Wanneer u als bedrijf of werkgever bedrijfsvraagstukken, onderzoeksvragen of stageplekken beschikbaar heeft, kunt u deze aanbieden. De KvK werkt samen met stagebureaus van diverse Hoge Scholen zoals HvA. Geïnteresseerd? 

Bel even de Kamer van Koophandel en vraag naar Fatma Sener of bel mij 06 46748120 

Voor het Ondernemerschap

Dagen had hij getwijfeld. Met het huidige ondernemersklimaat is het ook geen sinecure om voor jezelf te beginnen. Na dertig jaar trouw voor een baas te hebben gewerkt werd hij ontslagen.

Bij de ingang van het gebouw voor ondernemerschap zat een receptioniste met een ietwat bleke teint. Een schuifspeldje voorkwam dat het steile bruine haar langs haar ogen zonder opmaak zou vallen. Ze keek hem niet onvriendelijk aan. “Goedemorgen mevrouw, ik wil een onderneming beginnen. Kan iemand mij informeren?” Tot zijn schrik kwam het er twijfelachtiger uit dan hij het geoefend had. De receptioniste vroeg of hij een plan had. “U moet weten dat een plan noodzakelijk is.” Terwijl zij dit zei, sloeg ze een onzichtbaar pluisje van haar beige vestje af. “Ik kan u nu niet verder laten gaan.”

”Kan ik dan morgen terugkomen? Of later soms? vroeg de man uit het lood geslagen. “Ik heb een vak en ben daar goed in.” Omdat de weg naar het ondernemerschap voor iedereen open staat, boog hij voorover en keek naar binnen. De receptioniste lachte naar hem en zei: “Als u zo graag wilt kunt u naar binnen ondanks mijn verbod. Maar bedenk wel dat ik invloed heb.” 

Een week later kwam de man terug. Weer vroeg de receptioniste naar zijn plan. “Weet u zeker dat het goed genoeg is? Want als u mij eenmaal gepasseerd bent dan komen er de ene adviseur na de andere. U zult scherp ondervraagd worden. De adviseur nummer drie is een harde, die heb ik zelfs nog nooit gezien. Uw ondernemersplan zal tegen het licht worden gehouden.” Ze zag dat haar woorden de ondernemer in spe raakten. “Gisteren nog is er een bezoeker weggehaald,” sprak zij. “Hij had de kracht niet meer om naar huis te gaan. Registratie is niet vrijblijvend moet u weten.”

De ontslagen man had niet zo veel moeilijkheden verwacht. De weg naar ondernemerschap staat toch voor iedereen open, dacht hij, en bekeek de receptioniste nog eens goed. Alles was correct en rechtlijnig aan haar. Hij besloot niet naar binnen te gaan zonder haar toestemming.

De maand erna kwam de man regelmatig langs. Hij vroeg de receptioniste vele malen toegang. Ook probeerde hij haar om te kopen. Soms nam hij alleen maar een aardigheidje mee zoals bonbons of een tijdschrift. Ze zei: “Ik accepteer deze giften alleen omdat ik u niet het idee wil geven dat u iets nagelaten hebt.” Zij wees hem een stoel en daar bleef hij soms uren in de receptieruimte zitten. Soms dronk hij koffie met haar. Dan volgde hij haar met zijn ogen als ze achterin de hal de koffie voor hem haalde. Hij zag haar dan knikken naar een adviseur die daar stond of liep. Maar alle keren sprak ze de waarschuwing uit vooral niet naar de adviseurs door te lopen. Het advies zou hem ongetwijfeld veranderen. Daar moet je klaar voor zijn. 

Ook in de jaren die volgden veranderde er niets. Elke keer vroeg de man of hij zich kon inschrijven en elke keer vroeg de receptioniste of hij of zijn plan compleet was. Vaak interviewde zij hem en vroeg hem over zijn huis en vele andere weinig interessante zaken; de vragen die belangrijke mensen je zonder veel interesse stellen.

Op den duur begon de man te mopperen en zacht te schelden. Met het verlopen van de jaren hield hij zich minder in en werd steeds knorriger en zelfs kinderachtig. Hij ging de receptioniste ook steeds meer bestuderen. Hij zag dat haar bruine haar fletser werd. Soms smeekte hij de voorzienigheid haar tot andere gedachten te brengen. Zijn ogen vertroebelden en langzaam verminderde het zicht op het ondernemerschap op de achtergrond. De onuitwisbare geluiden van het ondernemerschap bereikten zijn oren steeds minder. Nu hij niet lang meer te leven had gingen alle vragen die hij gesteld had aan hem voorbij maar er was nog één vraag over.

Omdat hij nauwelijks overeind kon komen boog de receptioniste zich naar hem toe. Hij was ook kleiner geworden in de loop der jaren. “Wat is er wat je nog weten wil?” vroeg de receptioniste. “Je bent nooit tevreden met een antwoord.” De man vroeg, “Hoe komt het dat in al die jaren niemand behalve ik door deze deur is gekomen om toegang tot het ondernemerschap te vragen?”

De receptioniste begreep dat de man aan het eind van zijn krachten was en riep in zijn oor om zijn doofheid te overstemmen: “Niemand anders dan u zou hier ooit toegang krijgen, omdat deze deur speciaal voor u bestemd was. Ik zal hem nu sluiten.”

Vrije bewerking van Kafka’s Voor de Wet

De geur van lelies

Van de Markthal is het een klein stukje lopen naar de bloemenmarkt. Etentje! Ouders hebben het wel verdiend, oppassen, niets is te veel. Sinds het sluiten van hun winkel is paps thuis wel eens teveel, maar ja… Een keertje goed uitpakken, lekker etentje. Nog even een bloemetje voor op tafel.

Even niet aan haar eigen zaak denken. Pas een nieuw interieur, bureaumanager aangenomen, bezig met opschalen. De slag moet nu gemaakt worden om door te groeien. Wat als het fout gaat? Return of investment, de bank! Nu even niet. Gewoon het zonnetje, mooie lucht  en jezelf dwingen om aan vanavond te denken. Gezellig!

Zomer

Naast de bloemenkraam bij de bibliotheek hangen wat jongens rond. Ze zien er bozer uit dan ze zijn, pubers! Met wie zal Annelies ooit thuiskomen? Ze is vijftien, hopelijk nog even geen item. Alles gaat wel goed op school maar ze is toch kwetsbaar. Soms is ze humeurig en verwijt ze haar dat ze beter een afspraak kan plannen met de dokter dan met haar eigen moeder. Schuldgevoel. Ze hebben niets te klagen, krijgen alles. Ook Patrick is altijd weg voor zijn gezin, hopelijk op tijd straks. Het worden lelies. Een sterke aanwezige geur die past bij ambitie, echt zomers.  Ja… straks wordt het gezellig.

Ze loopt routineus door de kamer, de lelies staan mooi, er komt een sterke geur af. De cavia krijgt korrels ze smeert brood en gaat na Patrick de douche in. De spiegel liegt nooit, ze ziet er moe uit.  Gisteravond ging alles goed, ouders gelukkig, de kinderen niet vervelend. Jasper zei geen verkeerde dingen. En Patrick? Weer een beetje afwezig. Als die reorganisatie bij hem doorzet dan moeten ze een flinke stap terug doen. Of…haar bedrijfsontwikkeling moet nu echt doorzetten. Het moet gewoon. Vandaag zal ze stappen zetten, vandaag pakt ze door. Vandaag … wou ze dat het gisteren was. Want gisteren…was het gezellig.

Herfst

Ze zit op de bank en maakt zich op. Ze maakt zich op voor een nieuwe dag, ze maakt zich op om haar vermoeidheid te camoufleren. Ze ruikt de lelies. De kleuren zijn uitbundig, de geur is uitbundig, bestemd om bijen te lokken. Verlokking! De spiegel keurt haar goed. Haar parfum ruikt naar lelies. Patrick zoent haar een prettige dag en ze ruikt zijn aftershave. Gek eigenlijk, ze was zich al tijden niet meer bewust van zijn geur, van geuren. Gisteren vroeg ze of hij nog steeds gelukkig was. ‘Natuurlijk, anders zeg ik het wel, hoor,’ zei hij zonder na te denken. Zou hij ook zo moe zijn? Mams zei vroeger tegen haar, ‘je hebt ambitie en talent, maar je kan niet alles hebben.’ Ambitie is noodzakelijk. Zonder ambitie kom je nergens. Mensen groeien zelden boven hun ambitieniveau uit. Als het jouw ambitie is om zelfstandig en vrij te zijn, dan wordt je geen directeur/DGA van een keten.

De dag neemt haar in beslag. Nog even dan bloeit haar bedrijf. De vraag blijft: aflossen of naar dat huis aan het water? Patrick en zij hadden die droom nog niet geparkeerd. De targets moeten dan wel iets hoger. Thuisgekomen staan de lelies in de zon, bijna uitgebloeid. De kleur oranjerood, de geur die hetzelfde is als gisteren, maar dan nadrukkelijker. Iets eenvoudigs eten, vieze sportkleren naast de wasmand, Jasper moet zwemmen en morgen heeft Annelies een feestje en ze weet niet wat ze aan moet. Waarom is er maar eentje in huis die alles weet te vinden? Patrick is laat vanavond…. Ze voelt zich moe. Moe…maar gisteravond was het gezellig!

Winter

Patrick komt thuis, hij vertelt van nieuwe plannen, de makelaar, dat de reorganisatie hem misschien niet treft, en ze luistert. Ondertussen ruikt ze de lelies, steeds nadrukkelijker. Alsof de lucht drukt op haar oogleden, vermoeiende druk. Naast de vaas liggen een paar verbleekte blaadjes, de meeldraden hebben een oker spoor neergelaten. Het mooie is er af, de geur wordt steeds sterker, drukkender; een noodkreet naar de insecten. Patrick zijn verhaal wordt onderbroken door een snik en een opmerking dat de lelies stinken, of hij het niet merkt? Waarom zouden ze verhuizen? Dat hij dat niet snapt! Nu ze het zegt, ze ziet er inderdaad wat moe uit. Verbaasd ziet hij haar de lelies uit de vaas pakken en in de brochure van de makelaar rollen. Vanuit de open keuken klinkt het geluid van de pedaalemmer. Vanavond voelt het niet gezellig…

Voorjaar

Weer eens goed gepraat, beslissing genomen, op tijd naar bed, en …. morgen met een bijgestelde koers verdergaan. Want uiteindelijk zijn we ondernemers.

Misschien dat rozen….

____________________

geschreven voor en gepubliceerd op http://www.vrouwen-ondernemen.nl